Wij publiceren geen prijslijst. Niet omdat we iets verbergen, maar omdat een bedrag zonder project erachter niets betekent, en omdat de vraag die eronder zit meestal een andere is: wat gaat dit mij écht kosten?
Dit artikel probeert die vraag te beantwoorden zonder één euro te noemen. Het gaat over de kosten die pas arriveren nadat de site live is: de kosten die je nergens in de offerte ziet staan, en die samen vaak groter zijn dan het verschil dat je in het begin uitspaarde.
En laat dit duidelijk zijn: als je ooit een goedkope website hebt gekocht, was dat geen domme beslissing. Het was een redelijke beslissing met de informatie die je toen had. Bijna iedereen begint zo. Het punt is alleen dat de informatie die je toen niet had, achteraf een prijskaartje blijkt te hebben.
De rekening komt later
Een website heeft twee prijzen. De eerste staat op de offerte. De tweede is de som van alles wat de site je de komende jaren kost aan tijd, aan gemiste kansen en aan herstelwerk.
Bij een goed gebouwde site is die tweede prijs laag en voorspelbaar. Bij een goedkoop gebouwde site is ze hoog en onvoorspelbaar, en ze komt in stukken binnen: een dag hier, een factuur daar, een project dat blijft liggen omdat de site het niet aankan.
Wat volgt zijn de zes vormen die die tweede prijs meestal aanneemt. De rode draad is telkens dezelfde: iets wordt twee keer betaald.
De herbouw in jaar twee
De klassieker. De site is gebouwd op een gekocht thema met een pagebuilder erbovenop. Ze deed precies wat er gevraagd was: online geraken, snel, binnen een klein budget.
Dan komt er een tweede dienst bij. Een vestiging. Een taal. Een productlijn met filters. En blijkt dat het thema daar niet voor gemaakt is. Er wordt iets bijgeplakt. Dan nog iets. Op een bepaald moment kijkt iemand ernaar en zegt: het is goedkoper om opnieuw te beginnen.
Op dat moment betaal je de site een tweede keer. Niet de helft. Niet een upgrade. Opnieuw, en deze keer met de last van een bestaande site die online moet blijven terwijl je verhuist.
Het onderliggende probleem is niet het budget. Het is dat er gebouwd is voor wat de site op dag één moest doen, niet voor wat ze in jaar twee zou moeten kunnen. Een fundament is duurder dan een decor, en het is het enige stuk dat je niet achteraf kan toevoegen.
Elke wijziging via het bureau
Dit is de kost die het minst opvalt en het vaakst terugkomt.
Bij een snel gebouwde site zit de inhoud vast in de opmaak. Een prijs staat in een tekstblok, niet in een prijsveld. Een teamlid staat drie keer op de site, telkens los ingetypt. Een openingsuur staat in een widget die iemand ooit heeft ingesteld en die niemand nog terugvindt.
Het gevolg: elke wijziging gaat via een mail naar het bureau. Kleine wijzigingen. “Kan die datum aangepast worden.” “De prijs is veranderd.” “Sam is vertrokken.” Elk van die vragen kost jou het schrijven van de mail, het wachten, het nakijken, en vaak nog een correctie. Het bureau kost het een tussenkomst die het factureert of afschrijft.
Tel dat over drie jaar. Niemand doet dat, en daarom voelt niemand hoe groot het is. Wat je betaalt is niet de factuur. Wat je betaalt is dat wijzigen moeite kost, waardoor je stopt met wijzigen. Verouderde teksten, een vacature die al drie maanden gevuld is, een actie die vorige zomer afliep.
Een site die niemand bijwerkt is een brochure van vorig jaar in de wachtzaal. Ze doet geen kwaad. Ze doet ook niks.
Onderhoud en veiligheid
Goedkoop bouwen betekent bijna altijd: veel bestaande onderdelen aan elkaar klikken. Een sliderplugin. Een formulierplugin. Een SEO-plugin. Een cookiebanner. Een pagebuilder. Een uitbreiding op de pagebuilder.
Elk van die onderdelen is code van iemand anders die op jouw server draait en die updates nodig heeft. Die updates gebeuren, of ze gebeuren niet, en beide zijn duur.
Gebeuren ze wel, dan breekt er af en toe iets, want de onderdelen zijn niet gemaakt om samen te werken. Gebeuren ze niet, dan bouw je stilletjes een risico op. Sites worden zelden gekraakt via de kern van hun CMS. Ze worden gekraakt via een verouderde uitbreiding die twee jaar geen aandacht kreeg. En de kost van zo'n incident is niet het herstel. Het is de week waarin je formulieren niet binnenkomen, je merk in een waarschuwing van Google staat, en jij aan het uitleggen bent in plaats van aan het werken.
Een plugin is nooit gratis. Je betaalt hem in aandacht.
De migratie die je posities kost
Als je site al enkele jaren bestaat, heeft ze iets wat je niet op de balans ziet staan: posities in Google, links van andere sites, URL's die mensen bookmarken en die in oude offertes staan.
Bij een snelle, goedkope herbouw sneuvelt dat regelmatig. Niet uit kwaad opzet, het is gewoon werk dat niet in de prijs zat. De URL-structuur verandert omdat het nieuwe systeem het anders doet. Er worden geen redirects gelegd van oud naar nieuw. Teksten worden ingekort omdat ze “te lang” waren voor het nieuwe ontwerp.
De site ziet er beter uit. En dan zakt het verkeer. Meestal duurt het weken voor iemand het verband legt, en tegen dan is het herstel duurder dan de migratie zelf.
Dit is misschien wel het scherpste voorbeeld van dubbel betalen: je hebt jaren betaald om die posities op te bouwen, in content, in tijd, soms in SEO-facturen, en je gooit ze weg om te besparen op een dag redirectwerk.
Traag is duur
Een trage site kost geen geld op een factuur. Ze kost geld in bezoekers die niet blijven.
Wij noemen hier bewust geen percentages. Wat wél vaststaat: mensen bekijken je site grotendeels op een telefoon, vaak op mobiele data, vaak tussen twee dingen door. Wie drie seconden naar een wit scherm kijkt, gaat terug naar de zoekresultaten. Google weet bovendien hoe snel je pagina's laden en gebruikt dat mee.
Het bijzondere aan deze kost is dat je hem nooit ziet. Er komt geen klacht binnen van iemand die is weggeklikt. Er is geen mail van de bezoeker die je concurrent koos omdat die site sneller opende. Je ziet alleen dat de cijfers tegenvallen, en je zoekt de oorzaak in je advertentiebudget.
Snelheid is bijna altijd een gevolg van hoe er gebouwd is, niet van wat er achteraf aan bijgeschaafd wordt. Een site die traag geboren wordt, blijft geld kosten om iets minder traag te zijn.
De rode draad
Elk van deze kosten is dezelfde beweging: iets wordt twee keer betaald. De site twee keer gebouwd. De inhoud twee keer ingevoerd. De zoekposities twee keer verdiend. De bezoeker twee keer aangetrokken.
De site die niemand durft te gebruiken
De laatste kost is de menselijke, en misschien de duurste.
Er is een beheerscherm. Er is een handleiding. Er is één iemand op kantoor die het ooit heeft uitgelegd gekregen. En er is de realiteit: het beheerscherm zit vol instellingen die niet over jouw site gaan, met blokken die eruitzien alsof je er iets mee kan breken, en met een pagebuilder waarin één verkeerde sleepbeweging de lay-out verpest.
Dus gebruikt niemand het. Niet uit onwil. Uit voorzichtigheid.
Wat dat kost: je publiceert geen nieuws. Je vacature staat er drie weken te laat op. Die case waar je trots op bent, geraakt nooit online. De website die je kocht om klanten te overtuigen, staat stil terwijl je bedrijf beweegt.
Een beheerscherm dat is opgezet voor jouw site, met een veld voor de prijs, een veld voor de datum, en niets anders, is duurder om te maken en kost daarna niemand nog moed.
Wat je kan vragen voor je tekent
Je hoeft geen technische kennis te hebben om een offerte te beoordelen. Je moet alleen de juiste vragen stellen, en luisteren naar hoe concreet het antwoord is.
- Wat kan ik zelf aanpassen, en wat niet? Vraag om het beheerscherm te zien van een site die al gebouwd is. Niet een screenshot. Het echte scherm.
- Wat gebeurt er als ik er volgend jaar een taal bij wil? Of een tweede vestiging. Het antwoord “dat bekijken we dan” is een antwoord.
- Wie doet de redirects van mijn oude URL's? Als dit tot een stilte leidt, weet je genoeg.
- Hoeveel plugins zitten hierin, en wie houdt die bij? Vraag naar het aantal. Vraag wat er gebeurt als er eentje niet meer onderhouden wordt.
- Wat kost onderhoud per jaar, en wat zit daarin? Een bedrag zonder omschrijving is geen antwoord.
- Van wie is de site? Krijg je toegang tot de code, de hosting en het domein, of blijft dat bij het bureau?
Een offerte die duurder is en op deze vragen precies antwoordt, is meestal goedkoper dan een offerte die goedkoper is en vaag blijft. Dat is geen verkooppraatje. Het is het patroon dat je in elk van de zes kosten hierboven terugvindt.
Besluit
Goedkoop is niet fout. Er zijn projecten waarbij snel en goedkoop precies de juiste beslissing is: een tijdelijke campagne, een eerste site voor een zaak die nog moet uitwijzen of ze bestaat, een eenvoudige aanwezigheid voor een klantenbestand dat toch via mond-tot-mond komt.
Fout wordt het wanneer een site die drie jaar moet meegaan en die klanten moet binnenhalen, gebouwd wordt alsof ze een campagne is. Dan koop je geen website. Dan koop je uitstel.
Wij publiceren geen prijzen omdat wij niet weten wat jouw site moet doen. Wij weten wel hoe we het uitzoeken: één gesprek van een halfuur over wat er over drie jaar moet kunnen en wie eraan gaat werken. Daarna krijg je een voorstel met een prijs erop. Wil je eerst weten hoe wij bouwen, lees dan onze aanpak.
